Baza wiedzy

Okres przedawnienia dla roszczenia z tytułu zaniedbania medycznego*

Ogólna zasada dotycząca roszczeń z tytułu uszczerbku na zdrowiu* mówi, że wniosek można złożyć tylko w ciągu 2 lat od daty wypadku lub uświadomienia sobie faktu odniesienia uszczerbku na zdrowiu, tj. dnia, w którym odkryto uraz lub chorobę spowodowaną przez osobę trzecią. Prawny limit czasowy nazywany jest okresem przedawnienia.

Okres przedawnienia dla roszczenia z tytułu błędu lekarskiego*

Okres przedawnienia dla roszczeń z tytułu zaniedbania medycznego* w Irlandii wynosi 2 lata od dnia, w którym stwierdzono powstanie uszczerbku na zdrowiu. W niektórych przypadkach może to nastąpić natychmiast po wypadku, podczas gdy w innych sytuacjach może upłynąć kilka tygodni, miesięcy a nawet lat, zanim uraz lub choroba zostaną stwierdzone.

Prawie wszystkie sprawy związane z uszczerbkiem na zdrowiu* są rozpatrywane przez Komisję ds. Szkód Osobowych (PIAB). Zaniedbanie lekarskie* traktuje się jednak inaczej, sprawy te nie są rozpatrywane przez Komisję. Jeśli podejmiesz decyzję o wniesieniu roszczenia, pomoc prawnika na etapie sądowym jest nieunikniona.

Data odkrycia uszczerbku na zdrowiu

Data odkrycia urazu/choroby ‘date of knowledge’ to dzień, w którym strona poszkodowana dowiedziała się, że doznała uszczerbku na zdrowiu*. Jest to zatem dzień, w którym zdała ona sobie sprawę z następujących faktów:

  • Doznała urazu/choroby lub uświadomiła sobie, że postawiono jej błędną diagnozę
  • Doznany uraz jest poważny
  • Uraz wyniknął bezpośrednio z działań lub zaniechania innej osoby
  • Dane dotyczące osoby winnej

W związku z powyższym, data przedawnienia jest liczona od dnia uświadomienia sobie szkody i pozwala na wniesienie sprawy nawet lata po nieszczęśliwym zdarzeniu. Jeśli na przykład dana osoba ma raka, a została jej postawiona błędna diagnoza i otrzymała niewłaściwe leczenie, osoba ta może z początku nie zdawać sobie sprawy z błędu lekarza, dopóki objawy nie zaczną się rozwijać i dopóki nie otrzyma drugiej opinii lekarskiej. Nie zawsze jest to możliwe, aby osoba zdała sobie sprawę z zaniedbania medycznego* w momencie jego popełnienia. Dlatego też taka osoba ma prawo dochodzić sprawiedliwości w momencie, gdy zda sobie sprawę z faktu doznania uszczerbku.

Wszczęcie postępowania sądowego

Zegar odmierzający czas zatrzymuje się w momencie wszczęcia postępowania sądowego. Na wszczęcie postępowania są 2 lata. Może się to wydawać długo, ale przed złożeniem sprawy do sądu należy spełnić szereg wymagań, np.:

  • Konsultacja z prawnikiem w celu rozpoczęcia całej sprawy może nie być możliwa tuż po doznaniu szkody osobowej ze względu na stan zdrowia poszkodowanego.
  • Adwokat musi poprosić o wydanie dokumentacji medycznej przed rozpoczęciem sprawy, a to może zająć trochę czasu.
  • Prawnik musi skonsultować się z niezależnym specjalistą medycyny, który pomoże w ustaleniu, czy do szkody doszło w wyniku błędu w sztuce lekarskiej. Tacy specjaliści nie zawsze są dostępni „od ręki”, często trzeba czekać na ich odpowiedź.

Dlatego ważne jest, aby skonsultować się z prawnikiem tak szybko, jak to tylko możliwe i upewnić się, że roszczenie zostanie wniesione, a postępowanie sądowe rozpoczęte przed upływem dnia przedawnienia sprawy.

W wielu przypadkach data uświadomienia sobie szkody będzie tożsama z datą wypadku. Jednak w niektórych przypadkach szkoda może pozostać niezauważona długo po zdarzeniu. W takich sytuacjach datą, od której zaczyna się liczyć czas, jest dzień, w którym szkodę odkryto.

Dzieci

Okres przedawnienia w przypadku błędu medycznego traktowany jest inaczej, gdy szkody doznało dziecko. Małoletni w świetle prawa nie może wnieść sprawy sam, dlatego też przedawnienie, gdy błąd lekarski dotyczy małoletnich wynosi 2 lata od dnia ukończenia przez dziecko 18 roku życia.

Rodzice lub opiekunowie mogą wnieść sprawę w imieniu dziecka nim ukończy ono 18 lat. W niektórych przypadkach wskazane jest, aby rodzic lub opiekun tak właśnie postąpił co pomoże w zgromadzeniu wiarygodnych dowodów. Adwokat doradzi Ci jak postąpić w danej sytuacji.

Osoby niepełnosprawne

2-letni okres przedawnienia nie dotyczy również osób niepełnosprawnych. W ustawie osoba niepełnosprawna zdefiniowana jest jako:

  • Niemowlę/osoba niepełnoletnia – osoba nie mająca 18 lat
  • Osoba nie w pełni władz umysłowych – osoba, która nie ma zdolności umysłowych/poznawczych, aby działać we własnym imieniu. Definicja ta może również zostać rozszerzona o każdą osobę, której stan psychiczny został osłabiony, na przykład na osobę w stanie śpiączki.

Jak wnieść roszczenie

Procedura zgłoszenia roszczenia z tytułu zaniedbania medycznego* w Irlandii różni się od innych roszczeń z tytułu uszczerbku na zdrowiu*.

Jeśli chcesz zgłosić zaniedbanie lekarskie, powinieneś mieć mocne dowody, że faktycznie do niego doszło. Należy zachować dokumentację medyczną prowadzoną przez lekarzy lub szpitale, dotyczącą roszczenia oraz zrobić zdjęcia urazów, które nastąpiły w wyniku zaniedbania.

Aby wnieść roszczenie z tytułu zaniedbania medycznego*, należy podjąć następujące kroki:

1. Konsultacja z adwokatem ds. zaniedbań medycznych*

Zaniedbanie medyczne to skomplikowany temat, dlatego dobrze jest skonsultować się z odpowiednim prawnikiem, aby sprawa została zakończona pomyślnie. Prawnik poinstruuje Cię, jakie kroki powinieneś poczynić przy składaniu wniosku. Na tym etapie należy mieć na uwadze, że Ty lub Twój prawnik powinien skontaktować się z lekarzem, przeciwko któremu jest wnoszone roszczenie. Będziesz musiał poinformować swojego doktora o wszelkich swoich obawach czy zastrzeżeniach, aby miał on szansę wyjaśnić Ci, jak i dlaczego doszło do zdarzenia.

2. Dokumentacja medyczna

Po zbadaniu przez prawnika sprawy i dostarczonych przez Ciebie dowodów, prawnik będzie musiał znaleźć specjalistę medycyny, który zbada Twoją dokumentację oraz, jeśli będzie to konieczne, przeprowadzi dalsze badania w celu udowodnienia zaniedbania. W tym przypadku ważne jest, aby wybrać odpowiednią osobę. Ekspert medyczny z właściwej dziedziny będzie mógł ocenić Twoją sytuację i przedstawić rzetelną opinię na temat roszczenia i wszelkich obrażeń lub szkód, które poniosłeś.

Dokumentacja i badania medyczne ustalą, czy rzeczywiście ucierpiałeś wskutek niedopełnienia obowiązku opieki i czy można było tej sytuacji uniknąć, gdyby obowiązek ten został dopełniony.

3. Pismo z roszczeniem

Kiedy okaże się, że istnieją podstawy ku temu, by wnieść roszczenie z tytułu zaniedbania medycznego*, prawnik doradzi Ci co zrobić dalej. Radca prawny wyśle pismo z roszczeniem (Letter of Claim) do odpowiednich osób, określając w nim charakter roszczenia i informując o dalszych krokach. Jeśli lekarz zdecyduje się na ugodę w momencie otrzymania pisma, sprawa nie trafi do sądu.

Zakończenie sprawy

Jeśli zdecydujesz się wnieść roszczenie, możesz domagać się odszkodowania z tytułu dodatkowych wydatków oraz szkód:

Szkody zwyczajne

Szkody niematerialne, takie jak ból i cierpienie oraz/lub fizyczne i emocjonalne szkody wynikające z zaniedbania medycznego.

Szkody szczególne

Wydatki bieżące poniesione wskutek zaniedbania medycznego, np. utrata dochodów, rachunki medyczne oraz dodatkowe koszty podróży, np. przejazd do i ze szpitala.

Kwota przyznanego odszkodowania zależy od czynników, takich jak.:

  • Historia medyczna – Czy w przeszłości występowały podobne problemy zdrowotne?
  • Długotrwałe skutki uszczerbku – Sprowadza się to do szacunkowej długości życia poszkodowanego. 18-letnia osoba, która doznała długotrwałego urazu/choroby może otrzymać większą sumę niż ponad 80-letnia osoba, która doznała podobnego uszczerbku.
  • Rodzaj doznanego uszczerbku na zdrowiu – Urazy spowodowane zaniedbaniami medycznymi mogą być drobne lub poważne. Sąd może przyznać wyższe odszkodowanie osobie z poważnymi obrażeniami niż osobie, która poniosła niewielki, stosunkowo łatwy do wyleczenia uraz.